۱۳۹۲ خرداد ۱۸, شنبه

((هنوز اثارشکنجه بر بدن ما بود، زمانی که فاحشه های مغزی به تبلیغ انتخابات ملاها پرداختند.))















و زمانی که فاحشه های مغزی 
با عکس ها ی جلادان به خیابان ها ریختند
و شعار سر دادند...
هنوز نگاه ندا در تمام خیابان های تهران،
آکنده بود
و ترانه  در آتش می سوخت
و هیچکس برای کشته شدگان کهریزک
محاکمه نشده بود!...

آه... و ما مردم،
به لقمه نانی به لقمه نانی...
شرافت زندانیان سیاسی را فروختیم
و با قدم هایی خونین
از انبوه جنازه های جانباختگان انتخابات قبلی
چون موجودی حقیر 
گذر کردیم!...

و تمام راه و تمام راه فراموش کردیم
که شیشه های نوشابه، در شکنجه گاه ها،  بی صبرانه،
 انتظار ما و کودکانمان را خواهند کشید...

آه ما مردم، ما مردم ...
هرگز به کودکان فردا نیندیشیدیم!

(شکوه بختیاری)

۱ نظر:

hasan soheili گفت...

درود بر شما بانوی فرهیخته
کاملا موافقم
کاش میدانستیم
که حکومتی که به رای ما برای سرکارگذاشتن بیشتر جامعه جهانی سود میجوید تا بمب اتمش را بسازد, هرگز رای واقعی را نمیشمرد ونمی خواهد
زیرا حکومتش را بر پایه اسلام بنا کرده است واسلام یعنی تسلیم یعنی ای بنده ای رعیت باید تسلیم اوامر خدا ونماینده اش باشی ,به همین سادگی است
کاش میدانستیم